gigantomachia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gigantomachia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɟiɡãntɔ̃ˈmaxʲja], ASigãntõmaχʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mit. gr. walka gigantów z bogami olimpijskimi; zob. też gigantomachia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: amazonomachiacentauromachiatyfonomachiatytanomachia
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka
tłumaczenia:
źródła:

gigantomachia (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mit. gr. gigantomachia[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.
uwagi:
źródła:
  1. Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, Bratysława 2005, ISBN 80-10-00381-6.