genitus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

genitus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) syn
(1.2) rodzenie, płodzenie

przymiotnik

(2.1) urodzony, zrodzony
odmiana:
(1.1) genit|us, ~i (deklinacja II)
(1.2) genit|us, ~us (deklinacja IV)
(2.1) genit|us, ~a, ~um
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. gigno, geno
rzecz. genus n, gens ż, genitura ż, genitor m, genitivus m, genetrix ż, genetivus m, genesis ż, generatio ż
przym. genetivus, genitivus, genitogenitus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. gigno
uwagi:
źródła: