gemyla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gemyla (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. (Poznań) śmietnik, bałagan[1]
(1.2) reg. (Poznań) śmieci, brud[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W życiu żem większego szuszwola nie widzioł, taką mioł gemylę pod wyrem!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) gemela[1], gimela[1], gymela[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Müll[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bałagan
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brud
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, w: Gwary dziś. 7. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2015, s. 211.
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.