gdańszczanin

gdańszczanin (język polski)

wymowa:

IPA: [ɡdãj̃ʃˈt͡ʃãɲĩn], AS: [gdãĩ ̯ščãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• rozs. artyk. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Gdańska

(1.2) osoba pochodząca z Gdańska, urodzona w Gdańsku

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gdańszczanin	gdańszczanie
dopełniacz	gdańszczanina	gdańszczan
celownik	gdańszczaninowi	gdańszczanom
biernik	gdańszczanina	gdańszczan
narzędnik	gdańszczaninem	gdańszczanami
miejscownik	gdańszczaninie	gdańszczanach
wołacz	gdańszczaninie	gdańszczanie
depr. M. i W. lm: (te) gdańszczany

przykłady:

(1.1) Wielu współczesnych gdańszczan nie do końca kojarzy modny dziś wrzeszczański Garnizon właśnie z Czarnymi Huzarami, dla których wybudowano te koszary w II połowie XIX stulecia.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wybitny / znany gdańszczanin • szanowni / drodzy gdańszczanie!

(1.2) rodowity gdańszczanin • gdańszczanin z krwi i kości / z urodzenia / z dziada pradziada

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) mieszkaniec

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Gdańszczanin mos

rzecz. Gdańsk mrz

forma żeńska gdańszczanka ż

przym. gdański

związki frazeologiczne:

etymologia:

od Gdańsk

uwagi:

(1.1-2) Według normy ortograficznej obowiązującej do końca 2025 r. nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi były pisane małą literą. Od początku 2026 r. nazwy te piszemy wielką literą.

tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Danziger m
• rosyjski: (1.1) гданьчанин m, житель Гданьска m
• słowacki: (1.1) Gdančan m

źródła: