gargantuizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gargantuizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɡarɡãnˈtujism̥], AS[gargãntui ̯ism̦], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) skrajne obżarstwo i opilstwo wraz z rubasznością; jedzenie i picie w ilościach takich, jak legendarny Gargantua
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) świąteczny gargantuizm
synonimy:
antonimy:
(1.1) asceza
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Gargantua m, gargantuiczność ż
przym. gargantuiczny, Gargantuiński
przysł. gargantuicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. Gargantua, imię olbrzyma z cyklu powieści François Rabelais Życie Gargantui i Pantagruela (La vie de Gargantua et de Pantagruel); zob. też Gargantua i Pantagruel w Wikipedii
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.