garbus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

garbus (język polski)[edytuj]

garbus (1.1)
garbus (2.1)
wymowa:
IPA[ˈɡarbus], AS[garbus] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. człowiek z garbem (kifozą)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Przed kościołem żebrał jakiś garbus.
(2.1) Zdaniem wielu garbusy to najpiękniejsze samochody.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) garbaty
(2.1) chrząszcz, chrabąszcz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. garbaty m, garb m, garbatość ż
forma żeńska garbuska ż
zdrobn. garbusik m
czas. garbić się ndk., zgarbić się dk., przygarbić się dk.
przym. garbaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. garb + -us
(2.1) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: