głowica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

głowica (język polski)[edytuj]

głowica (1.1)
głowica (1.2) twardego dysku
głowica (1.2) gramofonu
wymowa:
IPA[ɡwɔˈvʲiʦ̑a], AS[gu̯ovʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. zwieńczenie kolumny, filaru lub pilastra; zob. też głowica (architektura) w Wikipedii
(1.2) techn. robocza część jakiegoś urządzenia
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kapitel
antonimy:
(1.1) baza
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. głowa ż, główka ż, głowizna ż, głowacz m
czas. głowić się ndk., główkować ndk.
przym. główny, głowicowy
przysł. głównie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też głowica w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: