Przejdź do zawartości

głos wołającego na puszczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈɡwɔz ˌvɔwajɔ̃nˈt͡sɛɡɔ na‿ˈpuʃt͡ʃɨ], AS: [gu̯oz vou̯ai ̯õncego na‿puščy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą udźw. międzywyr.zestr. akc.akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bibl. przen. czyjeś bezskuteczne apele, nawoływania, daremne rady, słowa nieznajdujące oddźwięku ani posłuchu, zlekceważone[1][2]
odmiana:
(1.1) związek rządu
przykłady:
(1.1) Wszelkie ostrzeżenia przed nadchodzącą katastrofą były głosem wołającego na puszczy.
(1.1) Wbrew licznym głosom wołającego na puszczy, przy tak opłakanym stanie finansów w najlepsze zabawiali się i oddawali się kosztownym rozrywkom.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) głos wołającego na pustyni
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
sparafrazowane odniesienie do wyrażenia zawartego w Ewangelii św. Mateusza (3,3) i Ewangelii św. Marka (1,3), a nawiązującego do poetyckiego proroctwa z Księgi Izajasza (40,3)
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 978-83-01-14481-4, s. 103.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „głos” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.