głos wołającego na puszczy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

głos wołającego na puszczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡwɔz ˌvɔwajɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ na‿ˈpuʃʧ̑ɨ], AS[gu̯oz vou̯ai ̯õncego na‿puščy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą udźw. międzywyr.zestr. akc.akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) czyjeś słowa, apele nieznajdujące oddźwięku, zlekceważone[1]
odmiana:
(1.1) zob. głos, „wołającego na puszczy” nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) głos wołającego na pustyni
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
z Biblii: Księga Izajasza 40, 1-8 i Ewangelia wg św. Marka 1, 3
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, s. 103, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, ISBN 978-83-01-14481-4.