Przejdź do zawartości

głębina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

głębina (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szczególnie głęboka cześć zbiornika wodnego
(1.2) przen. książk. miejsce znacznie oddalone od początku lub brzegu czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Pływające w głębinach świetliki czasami nazywane świecącymi sardelami.
(1.2) Nie wyjaśnia wątpliwości swym spokojnym, logicznym, trafiającym do głębin duszy głosem[1].
(1.2) Gdzieś z głębin lasu dochodził do niej stłumiony warkot silników[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) głębia, głąb, głębokość, toń, topiel, topielisko
antonimy:
(1.1) płycizna, mielizna
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. głębia ż, głębokość ż
przym. głębinowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Piotr Siemion, Finimondo : komedia romantyczna, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.