gąbka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gąbka (język polski)[edytuj]

gąbka (1.1)
gąbki (1.2)
wymowa:
IPA[ˈɡɔ̃mpka], AS[gõmpka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; zob. też gąbka w Wikipedii
(1.2) zool. prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; zob. też gąbki w Wikipedii
(1.3) daw. zdrobn. gęba
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Uczeń ścierał tablicę gąbką.
(1.2) Woda z drobnym pokarmem do wnętrza gąbki wpływa za pośrednictwem porów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) gębusia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-2)
rzecz. gąbczastość ż
zdrobn. gąbeczka ż
przym. gąbczasty
(1.3)
rzecz. gęba ż, gębusia ż
przym. gębowy
związki frazeologiczne:
(1.3) pieczone gołąbki nie lecą same do gąbki
etymologia:
(1.1-2) scs. gąba; por. litew. gumbasmiękka narośl na drzewie[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gębusia
źródła:
  1. Hasło Przyczynki do gramatyki porównawczej języków słowiańskich w: Akademia Umiejętności, Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, Kraków, 1913.