gø

gø (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈgøˀ]

znaczenia:

czasownik

(1.1) szczekać

odmiana:

(1.1) at gø, gør, gøede, gøet

przykłady:

(1.1) Hunden begyndte at gø, men katten blev ikke forskrækket. → Pies zaczął szczekać, ale kot się nie przestraszył.

(1.1) Min hvalp kan slet ikke tolerere at jeg ikke er hjemme og går jeg ud af døren begynder han straks at pive, gø og hyle (…) → Mój szczeniak w ogóle nie potrafi znieść mojej nieobecności w domu i gdy tylko wyjdę za drzwi, od razu zaczyna skomleć, szczekać i wyć.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) mjave

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) bjæffe

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. gøen w

związki frazeologiczne:

høre en loppe gø

etymologia:

stnord. geyja

uwagi:

nie mylić z: gøre

źródła: