gönül

gönül (język turecki)

wymowa:

IPA: [ɟɶnyl]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) serce (jako siedlisko uczuć)

(1.2) przen. pragnienie, życzenie, chęć

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	gönül	gönüller
biernik	gönlü	gönülleri
celownik	gönle	gönüllere
miejscownik	gönülde	gönüllerde
ablatyw	gönülden	gönüllerden
dopełniacz	gönlün	gönüllerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp gönlüm gönüllerim 2. os. lp gönlün gönüllerin 3. os. lp gönlü gönülleri 1. os. lm gönlümüz gönüllerimiz 2. os. lm gönlünüz gönülleriniz 3. os. lm gönlü gönülleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp gönlümü gönüllerimi 2. os. lp gönlünü gönüllerini 3. os. lp gönlünü gönüllerini 1. os. lm gönlümüzü gönüllerimizi 2. os. lm gönlünüzü gönüllerinizi 3. os. lm gönlünü gönüllerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp gönlüme gönüllerime 2. os. lp gönlüne gönüllerine 3. os. lp gönlüne gönüllerine 1. os. lm gönlümüze gönüllerimize 2. os. lm gönlünüze gönüllerinize 3. os. lm gönlüne gönüllerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp gönlümde gönüllerimde 2. os. lp gönlünde gönüllerinde 3. os. lp gönlünde gönüllerinde 1. os. lm gönlümüzde gönüllerimizde 2. os. lm gönlünüzde gönüllerinizde 3. os. lm gönlünde gönüllerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp gönlümden gönüllerimden 2. os. lp gönlünden gönüllerinden 3. os. lp gönlünden gönüllerinden 1. os. lm gönlümüzden gönüllerimizden 2. os. lm gönlünüzden gönüllerinizden 3. os. lm gönlünden gönüllerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp gönlümün gönüllerimin 2. os. lp gönlünün gönüllerinin 3. os. lp gönlünün gönüllerin 1. os. lm gönlümüzün gönüllerimizin 2. os. lm gönlünüzün gönüllerinizin 3. os. lm gönlünün gönüllerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kalp, yürek

(1.2) dilek, istek

antonimy:

hiperonimy:

(1.2) duygu

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. gönüllü

przym. gönüllü

związki frazeologiczne:

gönlü akmak • gönlü ile oynamak • gönlü olmak • gönlün yazı var, kışı var • gönlünden geçirmek • gönlünü etmek / gönlünü yapmak • gönül almak • gönül belası • gönül eğlendirmek • gönül ferman dinlemez • gönül gezdirmek • gönül kimi severse, güzel odur • gönül okşamak • gönül rahatlığı • gönül vermek • gönül yarası • göz görmeyince gönül katlanır • göz görür, gönül çeker • gözden ırak olan, gönülden de ırak olur

etymologia:

osm. گوڭل (gönül) → serce < praturk. *köŋ′ül, utworzone od czasownika praturk. *köŋ- → oczekiwać, znosić, wytrzymywać lub rzeczownika praturk. *kȫŋ → pierś, serce, chęć, wola, umysł

uwagi:

źródła: