gónka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gónka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński)[1] pędziwiatr, lekkoduch

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński)[2] dziewczyna latawica
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) hadra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. gónić ndk.
rzecz. gón mrz
przym. góniarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. gónić
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pędziwiatr
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: latawica
źródła:
  1. Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.
  2. Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.