fylling

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fylling (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfɪd̥lɪŋg̊]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypełnianie, zapełnianie
(1.2) stomat. wypełnienie
(1.3) kulin. nadzienie
odmiana:
(1) lp fylling, ~u, ~u, ~ar (~in, ~una, ~unni, ~arinnar); lm ~ar, ~ar, ~um, ~a (~arnar, ~arnar, ~unum, ~anna)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. fylla
przym. fullur
związki frazeologiczne:
etymologia:
czas. fylla
uwagi:
źródła:

fylling (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) wypełnianie (materiał, którym się wypełnia)[1]
(1.2) stomat. wypełnienie[1]
(1.3) kulin. nadzienie[1]
odmiana:
(1.1-3) en fylling, fyllingen, fyllingar, fyllingarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) amalgamfylling
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. fylla
rzecz. fylla w
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 313.