funt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

funt (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[fũnt], AS[fũnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ekon. waluta niektórych państw

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) anglosaska, pozaukładowa jednostka masy równa 0,453 592 37 kg; zob. też funt (masa) w Wikipedii
(2.2) daw. europejska jednostka masy
(2.3) reg. śl. pół kilo[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1-3)
przykłady:
(2.1) Sprowadź mi dwadzieścia funtów drutu miedzianego, takiego, jaki był ostatnio[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) funt cypryjski / egipski / gibraltarskifunt szterling / funt sterling
(2.1) funt handlowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. funtowy
związki frazeologiczne:
funta kłaków niewartelepszy funt szczęścia niż cetnar rozumu
etymologia:
(1.1, 2.1, 2.2) śwn. funt, z łac. pondō (o wadze 1 libry)[3]
(2.3) niem. Pfund[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: CYPEGPGBPIEPLBP
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 90, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.
  2. W. Reymont: Ziemia obiecana
  3. Hasło funt w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

funt (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) funt (jednostka masy)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

funt (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) funt[1][2][3]
odmiana:
(1.1) lp funt; lm funt
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. funt
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 137, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, 2004, ISBN 83-914917-8-1.