fronton

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: frontón

fronton (język polski)[edytuj]

fronton (1.1)
fronton (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. przednia ściana budynku[1]
(1.2) archit. trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku; zob. też fronton w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Staliśmy na rynku, podziwiając fronton zabytkowego ratusza.
(1.2) W architekturze nowożytnej spotkać można również frontony stanowiące segment kręgu, półowalne, przerywane lub gierowane.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fasada, front
(1.2) przyczółek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. frontonik mrz
przym. frontonowy, frontowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. frontone
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018, ISBN 83–01–19910–4.
  2. z Wikipedii

fronton (język francuski)[edytuj]

fronton (1.1)
wymowa:
IPA/fʁɔ̃.tɔ̃/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) archit. fronton, trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku
odmiana:
(1.1) lp fronton; lm frontons
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. frontone
uwagi:
źródła: