frontalny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

frontalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) czołowy, przedni
(1.2) zwrócony w przód
(1.3) rozstawiony wzdłuż frontu
(1.4) wojsk. idący wprost na pozycje przeciwnika, nieoskrzydlający, nieomijający
(1.5) zool. odnoszący się do czoła zwierzęcia
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. frontalność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. frontal < łac. frontalisczołowy < łac. fronsczoło
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: