frontalność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

frontalność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest frontalne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) „Łączy natomiast obie płyty charakterystyczna dla włoskiej sztuki nagrobnej frontalność i bezwzględny spokój w koncepcji postaci[1].”
składnia:
(1.1) frontalność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. front m, frontowiec m
przym. frontalny
przysł. frontalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. frontalny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Szczęsny Dettloff Rzeźba gnieźnieńska Wita Stosza : z badań nad twórczością krakowską mistrza Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Komisja Historii Sztuki, 1922.