frontale

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

frontale (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/fron.'ta.le/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) anat. czołowy
(1.2) czołowy, frontalny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) przepaska na czoło z ozdobnym wisiorkiem
odmiana:
(1.1-2) lp frontale m ż; lm frontali m ż
(2.1) lp frontale; lm frontali
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) osso frontalekość czołowa
(1.2) wojsk. attacco frontaleatak frontalny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. frontalino m, frontalità ż, fronte m ż, frontiera ż, frontismo m, frontista m ż, frontone m
czas. fronteggiare
przym. frontonale
przysł. frontalmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. frontalis
uwagi:
źródła: