fortau

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fortau (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chodnik (trotuar)
odmiana:
(1.1) et fortau, fortauet, fortauer, fortauene lub et fortau, fortauet, fortau, fortaua
przykłady:
(1.1) Han fikk bot for å parkere fortauet.Dostał mandat za parkowanie na chodniku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: