fluorescencja

fluorescencja (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fiz. samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki; zob. też fluorescencja w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fluorescencja	fluorescencje
dopełniacz	fluorescencji	fluorescencji / przest. fluorescencyj
celownik	fluorescencji	fluorescencjom
biernik	fluorescencję	fluorescencje
narzędnik	fluorescencją	fluorescencjami
miejscownik	fluorescencji	fluorescencjach
wołacz	fluorescencjo	fluorescencje

przykłady:

(1.1) Nadfiolet wywołuje fluorescencję rogówki i soczewki oka; fluorescencję tę możemy niekiedy dostrzegać, co wywołuje wrażenie „widzenia” nadfioletu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. fluorescencyjny

rzecz. fluor mrz, fluoryt mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fluorescence
• baskijski: (1.1) fluoreszentzia
• bułgarski: (1.1) флуоресценция ż
• francuski: (1.1) fluorescence ż
• hiszpański: (1.1) fosforescencia ż
• niemiecki: (1.1) Fluoreszenz ż
• rosyjski: (1.1) флюоресце́нция ż
• słowacki: (1.1) fluorescencia ż
• włoski: (1.1) fluorescenza ż

źródła: