flüchten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

flüchten (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈflʏçtən] IPA[ˈflʏçtətə] IPA[ɡəˈflʏçtət]
?/i wymowa austriacka?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) uciekać, uciec
(1.2) zbiec
(1.3) uciekać, uciec, schronić (się)
odmiana:
(1.1-2)[1] flücht|en (flüchtet), flüchtete, geflüchtet (sein)
(1.3)[1] flücht|en (flüchtet), flüchtete, geflüchtet (haben)
przykłady:
składnia:
(1.3) sich flüchten
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Flüchten n, Flucht ż, Flüchtling m
przym. flüchtig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: flüchtenherausflüchtenhinausflüchtenhineinflüchtenzurückflüchten
źródła: