fløjte

fløjte (język duński)

en fløjte (1.1)

wymowa:

Dania: [ˈflɔjdə]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) muz. flet

czasownik

(2.1) gwizdać

odmiana:

(1.1) en fløjte, fløjten, fløjter, fløjterne

(2.1) at fløjte, fløjter, fløjtede, fløjtet

przykłady:

(1.1) I det lille ensemble befinder sig oftest orkestrets to til fire dygtigste musikere, oftest på strygere eller fløjte og akkompagneret af et cembalo. → W skład takiego niewielkiego zespołu wchodzi najczęściej od dwóch do czterech najzdolniejszych muzyków orkiestry, najczęściej grających na instrumentach smyczkowych lub flecie, którym towarzyszy klawesyn.

(2.1) Kan du fløjte? → Umiesz gwizdać?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) musikinstrument

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) dolnoniem. vloite

(2.1) duń. fløjte (1.1)

uwagi:

źródła: