finka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: FinkaFínka

finka (język polski)[edytuj]

finki (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈfʲĩnka], AS[fʹĩnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. nóż fiński używany zwykle przez harcerzy i turystów; zob. też finka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Otworzyłem konserwę finką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Finka ż, Fin mos, fińskość ż, fiński mrz
przym. fiński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

finka (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. ptak z rodziny łuszczaków Fringillidae
odmiana:
lp fink|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar); lm ~ur, ~ur, ~um, ~a lub ~na (~urnar, ~urnar, ~unum, ~anna lub ~nanna)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) barrfinkabókfinkaþistilfinka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: