figurant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

figurant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[fʲiˈɡurãnt], AS[fʹigurãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca wysokie stanowisko, ale niesprawująca faktycznej władzy, niemająca wpływu na podejmowane decyzje
(1.2) daw. statysta teatralny
(1.3) polit. osoba będąca obiektem zainteresowania służb specjalnych
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) W czasach rządów AWS (1997-2001) mówiono również o kierowaniu z tylnego siedzeniaówczesny premier Jerzy Buzek miał być w istocie figurantem, a faktycznie rządem miał kierować przewodniczącySolidarnościMarian Krzaklewski[1].
(1.3) Za pomocą osobowych źródeł informacji i innych środków operacyjnych (np. podsłuchów) zbierano wszelkie informacje na temat figuranta[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. figura ż, figurka ż
czas. figurować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: