fianĉino

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fianĉino (esperanto)[edytuj]

morfologia:
fianĉino
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) narzeczona[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) En la salono estis neniu krom li kaj lia fianĉino.[2]W salonie nie było nikogo oprócz jego i jego narzeczonej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fianĉo
czas. fianĉinigi, fianĉiniĝi
związki frazeologiczne:
kaprica fianĉino restos eterne fraŭlinonaskiĝas fianĉino por sia fianĉo
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, s. 146, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.
  2. Ekzercaro § 26 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.