fialka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fialka (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. fiołek wonny, fiołek pachnący
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) violka vonná
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. fialkový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

fialka (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. fiołek[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) fialka voňaváfiołek wonnyfialka trojfarebnáfiołek trójbarwnyfialka roľnáfiołek polnyfialka bielafiołek biały
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. fialôčka
przym. fialkový, fialový
przysł. fialovo
związki frazeologiczne:
voňať fialky odspodu
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 179, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.