fiński

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: finski

fiński (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfʲĩj̃sʲci], AS[fʹĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) ugrofiński język używany przez Finów; zob. też język fiński w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) karelo-fiński • ugrofiński
(2.1) po fińsku
synonimy:
(1.1) finlandzki[1]
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) ugrofiński
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Fin m, Finka ż, finka ż, fińskość ż
związki frazeologiczne:
nóż fińskifiński domek
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „finlandzki i Finlandczyk?” w: Poradnia językowa PWN.