fenig

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fenig (język polski)[edytuj]

pięćdziesiąt fenigów (1.1)
wymowa:
IPA[ˈfɛ̃ɲik], AS[fńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) daw. setna część marki niemieckiej
(1.2) daw. potoczna nazwa denara w krajach germańskich od VIII do X wieku; zob. też fenig w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na wycieczce do NRD kupiłem za dziewięćdziesiąt dziewięć fenigów singla Neny z piosenką o dziewięćdziesięciu dziewięciu balonach.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fenig rzeszowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. fenigowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Pfennig
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 11, s. 234, Poznań, Wydawnictwo Kurpisz, 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5.

fenig (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. fenig - dawna moneta w państwach germańskich i niemieckich[1][2]
(1.2) jedn. monet. fenig - moneta zdawkowa w Niemczech do 2002 roku[2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. fenigový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 178, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.
  2. 2,0 2,1 Hasło fenig w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.