fekalia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fekalia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[fɛˈkalʲja], AS[fekalʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) odchody ludzkie gromadzące się w kanalizacji i szambach[1]; zob. też fekalia w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Pojemnik na fekalia, łóżko, stół, na którym miały powstawać rewolucyjne teorie, wieszak, krzesło i plansze wszystko powędrowało do magazynów Muzeum Podhalańskiego przy ul. Sobieskiego.
(1.1) U sąsiada fekalia wypłynęły z muszli i wanny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odchody
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. fekalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. faecālia[2] < łac. faex + -ālis
uwagi:
forma „fakalia” jest błędna
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło fekalia w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło fekalia w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.