fej

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fej (język duński)[edytuj]

wymowa:
Dania: [ˡfαj']
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) tchórzliwy
odmiana:
(1.1) fej, fejt, feje; st. wyższy fejere; st. najwyższy fejest
przykłady:
(1.1) Nogle mener, at selvmord er en fej handling.Niektórzy uważają, że samobójstwo jest aktem tchórzliwym.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kujonagtig
antonimy:
(1.1) modig
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. feigr
uwagi:
źródła:

fej (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) anat. głowa
(1.2) przen. głowa (umysł)
(1.3) głowa (osoba)
(1.4) głowa, główka (przedmiotu)
(1.5) przen. głowa (przywódca)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) ágyfejfejbólintásfejbőrfejbúbfejékfejfájásfejfedőfejhallgatófejkendőfejlövésfejmosásfejtartáshalálfej
(1.2) fejszámolásfejtörésfejtörőtökfej
(1.3) fejadag
(1.4) hagymafej
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fejes, fejelés
czas. fejel
przym. fejes, fejenkénti
przysł. fejenként
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Części ciała
źródła: