fant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[fãnt], AS[fãnt], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) wygrana w loterii fantowej
(1.2) przedmiot oddawany w zastaw za złamanie zasad gry towarzyskiej
(1.3) daw. przedmiot stanowiący zastaw
(1.4) gwara więzienna rzecz
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. fantowy
rzecz. fancik mrz
związki frazeologiczne:
(1.4) kroić / skroić fanty
etymologia:
niem. Pfand (zastaw)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło fant w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

fant (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) walet
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. fanto
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

fant (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) forma czasu przeszłego (preteritum) czasownika finne
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: