fanariota

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fanariota (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. potomek greckiej arystokracji, członek zamożnej i wpływowej grupy Greków w czasach imperium osmańskiego; zob. też fanarioci w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Fanarion m
przym. fanariocki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. Fanarion < gr. Φανάριον, starogrecka nazwa jednej z dzielnic Konstantynopola
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: