falanga

falanga (język polski)

wymowa:: IPA: [faˈlãŋɡa], AS: [falãŋga], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wojsk. w starożytnej Grecji szyk bojowy ciężkozbrojnej piechoty^[1]; zob. też falanga w Wikipedii

(1.2) pot. zwarty rząd, szereg^[2] lub tłum poruszający się ławą^[3]

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	falanga	falangi
dopełniacz	falangi	falang
celownik	falandze	falangom
biernik	falangę	falangi
narzędnik	falangą	falangami
miejscownik	falandze	falangach
wołacz	falango	falangi

przykłady:

składnia:

kolokacje:: (1.1) falanga hoplitów • formować falangę; (1.2) iść falangą

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:: (1.1) szyk; (1.2) szereg

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:: rzecz. falangita m, falangista m

związki frazeologiczne:

etymologia:: gr. φάλαγξ, D. φάλαγγος (falangos)

uwagi:: zobacz też: hoplita

tłumaczenia:

angielski: (1.1) phalanx
białoruski: (1.1) фаланга ż; (1.2) шэраг m, рад m
bułgarski: (1.1) фаланга ż
duński: (1.1) falanks w
hiszpański: (1.1) falange ż; (1.2) falange ż, muchedumbre ż, tropel m
nowogrecki: (1.1) φάλαγγα ż; (1.2) φάλαγγα ż
rosyjski: (1.1) фала́нга ż
słowacki: (1.1) falanga ż

źródła:

↑ Wojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 89.
↑ Hasło „falanga” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
↑ Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, t. 1, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1, s. 245.

falanga (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wojsk. falanga^[1]

(1.2) książk. grupa ludzi skupiona na tym samym celu^[1]

(1.3) polit. falanga – grupa spółdzielcza w socjalizmie utopijnym^[1]

odmiana:

(1.1-3)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	falanga	falangy
dopełniacz	falangy	faláng
celownik	falange	falangám
biernik	falangu	falangy
miejscownik	falange	falangách
narzędnik	falangou	falangami

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:: rzecz. Falanga ż, falangista m, falangistka ż; przym. falangový, falangistický

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1 2 3 Hasło „falanga” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

[1] Wojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 89.

[2] Hasło „falanga” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[3] Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, t. 1, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1, s. 245.

[sssj-4] 1 2 3 Hasło „falanga” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

[1]

[2]

[3]

[1]