fadyn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fadyn (język wilamowski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
faodyn
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pierze[1]

czasownik

(2.1) pierzyć się[2]
odmiana:
(2.1) czas przeszły prosty fadyt, imiesłów czasu przeszłego gəfadyt
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fader ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 301, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 115, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.