factio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

factio (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) związek, stronnictwo[1]
(1.2) sprzysiężenie, bunt
(1.3) cech woźniców rydwanów
odmiana:
(1.1-3) factiō, ~ōnis (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. factionarius m
przym. factiosus
przysł. factiose
czas. facio
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. facio; źródłosłów dla czes. fakce, franc. faction, hiszp. facción, katal. fakce, port. facção, rum. facțiune, wł. fazione
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 251, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.