facecja
facecja (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) liter. krótkie opowiadanie z dowcipną puentą
- (1.2) daw. dowcip anegdotyczny, dykteryjka[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik facecja facecje dopełniacz facecji facecji / przest. facecyj celownik facecji facecjom biernik facecję facecje narzędnik facecją facecjami miejscownik facecji facecjach wołacz facecjo facecje
- przykłady:
- (1.2) Ten sam pan, nie najgorszy nawet człeczyna, tylko taki sobie totumfacki, który często na dworze królowej siostry przebywając i od szwagra pożyczek pieniężnych potrzebując, rad był choć facecjami wywdzięczać się dobrodziejom (…)[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „facecja” w: Krystyna Holly, Anna Żółtak, Słownik wyrazów zapomnianych, czyli słownictwo naszych lektur, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13283-3. - ↑ Panna Róża [w:] Eliza Orzeszkowa, Iskry, t. II, Warszawa: Kazimiera Gadomska, 1907, 89.
