fødsel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fødsel (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) poród
(1.2) urodzenie (pochodzenie)
odmiana:
(1) en fødsel, fødselen/fødslen[1], fødsler, fødslerne
przykłady:
(1.1) I dag foregår de fleste fødsler et sygehus.Dzisiaj większość porodów odbywa się w szpitalu.
(1.2) Hun er polsk af fødsel.Z urodzenia jest Polką.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fødselsdag
synonimy:
(1.1) nedkomst
(1.2) herkomst
antonimy:
(1.1) død
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. føde
rzecz. føde w
związki frazeologiczne:
kvæle i fødslen
etymologia:
duń. føde
uwagi:
źródła:
  1. Hasło fødsel w: Christian Becker-Christensen (red. gł.), Politikens Nudansk Ordbog med etymologi, Kopenhaga, Politikens Forlag, 2000, ISBN 87-567-6087-6.

fødsel (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) poród
(1.2) narodziny
(1.3) urodzenie
odmiana:
(1) en fødsel, fødselen, fødsler, fødslene
przykłady:
(1.1) Kona hans hadde en hard fødsel.Jego żona miała trudny poród.
(1.2) Det har blitt tradisjon i nesten hele verden å feire Jesu fødsel den dagen.[1]Prawie na całym świecie stało się tradycją, by tego dnia świętować narodziny Chrystusa.
(1.3) Han har vært døv fra fødselen.Jest głuchy od urodzenia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. føde
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: