förbrytare

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

förbrytare (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) przestępca[1]
odmiana:
en förbrytare, förbrytar(e)n, förbrytare, förbrytarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) återfallsförbrytare
synonimy:
(1.1) brottsling
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. förbrytelse
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 148, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.