eurokrata

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

eurokrata (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pejor. żart. wysoko postawiony urzędnik Unii Europejskiej, cechujący się nadmiernym biurokratyzmem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Hiszpanie i Włosi ostro zaprotestowali, kiedy unijne biuro rekrutacji personelu chciało dla oszczędności zorganizować egzaminy pisemne i ustne na eurokratów z nowych państw członkowskich wyłącznie po angielsku, francusku i niemiecku[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. eurokracja ż
forma żeńska eurokratka ż
przym. eurokratyczny
przysł. eurokratycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. eurocrat < gr. κράτος (krácia)
uwagi:
(1.1) zob. biurokrata
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jacek Safuta, Polityka nr 2453, 2004-05-22, Narodowy Korpus Języka Polskiego.