etan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

etan (język polski)[edytuj]

struktura przestrzenna etanu (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɛtãn], AS[etãn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem.  związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego; zob.  też etan w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W wyniku katalitycznego odwodornienia etanu otrzymuje się eten.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

etan (język staroangielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) jeść
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz staroangielski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

etan (język starosaksoński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) jeść
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz starosaksoński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

etan (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki lub wspólny

(1.1) chem.  etan[1]
odmiana:
(1.1) ett etan, etanet lub en etan, etanen[2]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik polsko-szwedzki, s. 98, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12413-X.
  2. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 188, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.