erlegen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

erlegen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɛɐ̯ˈleːɡn̩] ?/i IPA[ɛɐ̯ˈleːktə] ?/i IPA[ɛɐ̯ˈleːkt] ?/i
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) zastrzelić, zabijać, zabić (np. zwierzynę)
(1.2) reg. wydawać, wydać, płacić, zapłacić
odmiana:
(1.1-2)[1] erleg|en (erlegt), erlegte, erlegt (haben) erleg|en, erlegte, erlegt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Erlag m, Erlegung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: legenablegenanlegenauflegenauslegenbelegenbeilegendarlegendurchlegeneinlegenerlegenherlegenhinlegenhinterlegen nachlegenumlegenunterlegenüberlegenverlegenvorlegenweglegenzerlegenzulegenzurücklegen
zobacz też: erlegenauferlegen
źródła: