erfara

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

erfara (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) doświadczać, przeżywać[1]
(1.2) dowiadywać się[1]
odmiana:
(1) att erfara, erfar, erfor, erfarit, erfar!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) uppleva
(1.2) veta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. erfarenhet
przym. erfaren
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, s. 253, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.