ereignen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ereignen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
IPA[ɛɐ̯ˈʔaɪ̯ɡnən] IPA[ɛɐ̯ˈʔaɪ̯ɡnətə] IPA[ɛɐ̯ˈʔaɪ̯ɡnət]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) zdarzać (się), zdarzyć (się)
odmiana:
(1.1)[1] ereign|en (ereignet), ereignete, ereignet (haben)
przykłady:
składnia:
(1.1) sich ereignen
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ereignen n, Ereignis n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: eignenaneignenenteignenereignenzueignen
źródła: