erbieten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

erbieten (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[ɛɐ̯ˈbiːtn̩] IPA[ɛɐ̯ˈboːt] IPA[ɛɐ̯ˈboːtən]
znaczenia:

czasownik mocny

(1.1) górnol. zaofiarować (się), być do dyspozycji
odmiana:
(1.1)[1] erbiet|en (erbietet), erbot, erboten (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Erbieten n
przym. erbötig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bietenanbietenaufbietenausbietendarbietenentbietenerbietenfeilbietengebietenmitbietenunterbietenüberbietenverbieten
źródła: