epigramatyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

epigramatyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛpʲiɡrãˈmatɨk], AS[epʹigrãmatyk], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pisząca epigramaty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. epigramat m, epigram m
forma żeńska epigramatyczka ż
przym. epigramatyczny
przysł. epigramatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: