ekstrawertyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ekstrawertyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) psych. osoba otwarta, komunikatywna, wykazująca stałe zainteresowanie otoczeniem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) introwertyk
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ekstrawertyzm m, ekstrawersja ż, ekstrawertyczność ż
forma żeńska ekstawertyczka ż
przym. ekstrawertyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. extrovert[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.