ekscentryczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ekscentryczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest ekscentryczne; cecha tych, którzy ekscentryczni
(1.2) psych. postawa odbiegająca od przeciętności manifestująca się wymyślnością ubioru, fryzury, zachowania, poglądów; zob. też ekscentryzm w Wikipedii
(1.3) mat. jeden z parametrów krzywej stożkowej; zob. też mimośród w Wikipedii
(1.4) fiz. jedna z wielkości charakteryzującej kształt orbity, opisywanej równaniem parametrycznym krzywej stożkowej; zob. też ekscentryczność w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) ekscentryczność + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.2) ekscentryzm
(1.3) mimośród
(1.4) mimośród
antonimy:
(1.1) nieekscentryczność
hiperonimy:
(1.1) cecha
(1.2) inność, odmienność
hiponimy:
(1.2) nonkonformizm
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ekscentryk m, ekscentryczka ż, ekscentryzm m
przym. ekscentryczny
przysł. ekscentrycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. ekscentryczny + -ość
uwagi:
zob. też ekscentryczność w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: