ekmek

ekmek (język turecki)

ekmek (1.1)

wymowa:

IPA: [ecˈmec]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chleb

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ekmek	ekmekler
biernik	ekmeği	ekmekleri
celownik	ekmeğe	ekmeklere
miejscownik	ekmekte	ekmeklerde
ablatyw	ekmekten	ekmeklerden
dopełniacz	ekmeğin	ekmeklerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ekmeğim ekmeklerim 2. os. lp ekmeğin ekmeklerin 3. os. lp ekmeği ekmekleri 1. os. lm ekmeğimiz ekmeklerimiz 2. os. lm ekmeğiniz ekmekleriniz 3. os. lm ekmeği ekmekleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ekmeğimi ekmeklerimi 2. os. lp ekmeğini ekmeklerini 3. os. lp ekmeğini ekmeklerini 1. os. lm ekmeğimizi ekmeklerimizi 2. os. lm ekmeğinizi ekmeklerinizi 3. os. lm ekmeğini ekmeklerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ekmeğime ekmeklerime 2. os. lp ekmeğine ekmeklerine 3. os. lp ekmeğine ekmeklerine 1. os. lm ekmeğimize ekmeklerimize 2. os. lm ekmeğinize ekmeklerinize 3. os. lm ekmeğine ekmeklerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ekmeğimde ekmeklerimde 2. os. lp ekmeğinde ekmeklerinde 3. os. lp ekmeğinde ekmeklerinde 1. os. lm ekmeğimizde ekmeklerimizde 2. os. lm ekmeğinizde ekmeklerinizde 3. os. lm ekmeğinde ekmeklerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ekmeğimden ekmeklerimden 2. os. lp ekmeğinden ekmeklerinden 3. os. lp ekmeğinden ekmeklerinden 1. os. lm ekmeğimizden ekmeklerimizden 2. os. lm ekmeğinizden ekmeklerinizden 3. os. lm ekmeğinden ekmeklerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp ekmeğimin ekmeklerimin 2. os. lp ekmeğinin ekmeklerinin 3. os. lp ekmeğinin ekmeklerin 1. os. lm ekmeğimizin ekmeklerimizin 2. os. lm ekmeğinizin ekmeklerinizin 3. os. lm ekmeğinin ekmeklerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) ekmek parası

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: