egzorcyzm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

egzorcyzm (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy; zob. też egzorcyzm w Wikipedii
(1.2) kośc. modlitwa, która ma wywołać skutek (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W nowej formie rytuału chrzcielnego egzorcyzmy zredukowane do trudno zauważalnej postaci.
(1.1) Egzorcysta podejmuje wstępną modlitwę egzorcyzmem i sprawdza, czy pojawiają się objawy wskazane w rytuale jako oznaki opętania[1].
(1.1) Wielu egzorcystów stosuje egzorcyzm diagnostyczny zamiast wysłania delikwenta do psychologa lub lekarza psychiatry[2].
(1.2) Odmówiła sobie egzorcyzm, który dostała od spowiednika, i pomogło.
(1.2) Po drugiej stronie obrazka ze św. Michałem Archaniołem znajdował się krótki egzorcyzm do prywatnego odmawiania.
składnia:
kolokacje:
(1.1) odprawić egzorcyzm • egzorcyzm chrzcielny / diagnostycznyobrzęd / liturgia egzorcyzmu
(1.2) odmówić / zmówić egzorcyzm
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) obrzęd
(1.2) modlitwa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. egzorcysta m, egzorcyzmowanie n
czas. egzorcyzmować ndk., wyegzorcyzmować dk.
przym. egzorcyzmowany, egzorcystyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. exorcismus < gr. ἐξορκισμόςzaprzysiężenie, zaklęcie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: